تبليغاتX
نگارستان - ...
هر چه شد انبوه تر گیسوی تو، می شود اندوه تر اندوهِ من

به کسی برنخوره برنخوره

               من یکی پنجره مو می بندم

این همه پنجره باز بسه

          من به قاب آینه می خندم 

                      ...

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1387ساعت 13:46  توسط نگار نوجوان  | 

 
<-persianstat->